Nú er að síga á seinni hlutann á þessari Ítalíuferð minni og ég verð nú að segja eins og er að þetta er búið að vera ein skrýtnasta ferð sem ég hef farið í. Til að byrja með þá var ég nú bara ennþá veik þegar ég fór út en var alltaf að vona að þetta væri að lagast. Daginn áður en ég keppti sló mér svo svakalega niður og ég lá í rúminu allan daginn með hita og að velta því fyrir mér hvers vegna í ósköpunum ég var ekki bara heima að kveljast í mínu eigin rúmi. Þar hefði ég allavega getað látið mömmu dekra aðeins við mig. Þegar keppnisdagurinn rann upp var ég nú mun skárri en samt ennþá vel slöpp. Ég er ekkert að grínast þegar ég segi að þegar ég var í rútunni á leiðinni á völlinn og búin að taka 2 Paratabs til að líða þokkalega þá var ég alls ekki viss um að ég gæti kastað 50 m. Eftir gott spjall við Stebba ákváðum við að vera ekkert að hugsa um lengdir á þessu móti þar sem það væri bara óraunhæft heldur reyna að laga nokkur tækniatriði. Ef ég næði þessum tækniatriðum inn þarna þá væru meiri líkur á vegalengdum á seinna mótinu ef ég væri orðin frísk þá. Eftir mjög rólega upphitun fór ég svo semi kærulaus inn í þetta mót með allan hugann við tæknina. Í upphitun sá ég að ég væri nú kannski ekki alveg eins kraftlaus og ég hélt og setti mér markmið að kasta 55 m. Ég náði að laga þessi tækniatriði mikið en vindurinn var mjög erfiður á vellinum svo að spjótið var alls ekki að svífa nógu vel. Í síðasta kastinu hitti ég því svo beint í gegn og niðurstaðan varð 56,06 m og 6. sæti í keppni sem var mun sterkari en ég hafði búist við áður en ég fór út. Þessi vegalengd er allt í lagi fyrir mig en ekkert til að hrópa húrra yfir svosem en miðað við allt sem á undan var gengið og hvernig mér leið var ég alveg hæstánægð með þetta. Ég var vel yfir markmiðinu sem mér fannst eiginlega vera hálfgerð bjartsýni.

Í gær fór ég svo yfir til Padova þar sem ég keppi á morgun. Þetta er mjög krúttlegur lítill sveitabær og alveg ekta ítalskur. Þar sem ég er aðeins að hressast ákvað ég að rölta aðeins niður í bæ í morgun áður en ég færi að skjóta rótum í rúminu mínu. Ég fór með herbergisfélaganum mínum sem er rússneskur 100 m hlaupari og líklega eini Rússinn í landinu sem talar orð í ensku. Við vorum voða hugrakkar og skelltum okkur bara í strætó eftir smá leiðbeiningar frá stráknum í lobbýinu. Það gekk nú vel að komast niður í bæ og við skoðuðum okkur um og auðvitað náði ég að þefa uppi H&M eins og venjulega en varð nú reyndar fyrir vonbrigðum með úrvalið. Ferðin til baka varð svo að smá ævintýraför en við tókum sama strætó til baka og gerðum þá náttúrulega ráð fyrir því að hann færi sömu leið til baka....en nei nei það virkar víst ekki svoleiðis á Ítalíu. Við fórum með honum út á endastöð sem átti að vera fyrir utan hótelið en viti menn hótelið var hvergi sjáanlegt. Þá ætlaði ég að vera voða sniðug og spyrja bílstjórann en auðvitað talaði hann ekki stakt orð í ensku og ekki heldur einu tvær konurnar sem voru í strætóinum. Þá voru góð ráð dýr þar sem ekki voru nema 40 mín eftir af hádegismatnum á hótelinu svo við förum inn á bar sem var við stoppustöðina til að biðja barþjónin að hringja á leigubíl. Á barnum talaði að sjálfsögðu enginn ensku heldur og þar upphófst eitt mesta leikrit sem ég hef séð og ekkert skilið í á milli barþjónsins, strætóbílstjórans og tveggja kúnna á barnum. Eftir mikið handapat og háværar umræður labbaði einn gaurinn að bílnum sínum og benti okkur á að koma en þá ætlaði hann bara að skutla okkur. Mér leist nú ekkert á blikuna þar sem það var þvert á móti öllu sem mér hefur nokkurn tímann verið kennt að setjast uppí bíl með ókunnugum karlmanni í útlöndum og vita í rauninni ekkert hvert hann er að fara með mig. Við ákváðum nú samt að láta okkur hafa það þar sem ég sá nú ekki fyrir mér að neitt verra gæti gerst en að ég missti af hádegismatnum! ;) Sem betur fer var hann voða indæll greyið og keyrði okkur beint á hótelið.....og ég fékk að borða! :D

Núna ligg ég uppá herbergi að slaka á þangað til ég fer á létta æfingu á eftir en þess má til gamans geta að þetta er síðasta æfingin á þessu tímabili. Heilsan er að koma til en er því miður ekki orðin alveg nógu góð en ég verð bara að vona að ég verði orðin betri á morgun. Það verða svo allir að hugsa til mín kl 20:30 á morgun (18:30 á íslenskum) því ég held mér veiti ekki af. Nú er það bara síðasta mótið á árinu!!

Síðustu rúmu vikuna er ég búin að liggja í veikindum og það virðist bara ekki eiga yfir mig að ganga í þeirri deild. Þetta er hvorki meira né minna en 4. skiptið á þessu ári sem ég verð veik svo ég er orðin ansi þreytt á þessu. Þetta byrjaði á hálsbólgu vegna veirusýkingar sem er eiginlega alveg farin núna og eftir situr blessað kvefið sem er enn einu sinni búið að valda ennis- og kinnholu bólgu. Ég skellti mér í enn eina ferðina uppá læknavakt áðan og fékk sýklalyf svo ég losna vonandi fljótlega við þetta. Það er samt alveg á hreinu að ég er á leiðinni til háls, nef og eyrnalæknis þegar ég kem heim því nú er nóg komið.

En yfir í aðeins skemmtilegri hluti þá er ég á leiðinni til Ítalíu á sunnudaginn að keppa á tveim síðustu mótum sumarsins. Ég hefði nú viljað undirbúa mig betur undir þessi mót þar sem ég hef heyrt að það að liggja uppí sófa í 10 daga sé ekki besti undirbúningurinn fyrir mót! ;) Maður verður nú víst að vinna úr því sem maður hefur svo ég vona bara að þetta verki eins og góð hvíld og ég mæti fersk til leiks. Ég keppi semsagt á þriðjudag og föstudag þarna úti og ég hef fulla trú á því að ég geti komið þessu spjóti lengra ef líkaminn verður ferskur. Ég er búin að taka tvær tækniæfingar undanfarið og þær gengu mjög vel svo vonandi tekst mér að láta þetta smella.

Ég vil líka nota tækifærið og benda á nýju heimasíðuna mína sem er verið að setja upp. Það eru ýmsar basic upplýsingar komnar inn á hana en það er mikið af allskonar skemmtilegum hlutum sem ég á eftir að bæta inn. Ég var að hugsa um að setja inn smá æfingatölfræði eins og lyftingaþyngdir, kastmagn, bestu árangra í testum, þróunina í spjótinu hjá mér o.fl í þeim dúr. Það væri reyndar gaman að fá smá feedback á það. Endilega kíkið á þetta....

http://www.asdis.hjalms.com

Nú er ég búin að keppa tvisvar síðan síðast og er loksins komin á beinu brautina eftir að hafa kastað 57,26 m í Evrópubikar og 58,40 m á Alþjóðlegu kastmóti ÍR í gær. Köstin eru allavega orðin lengri að jafnaði og farin að nálgast 60 m svo ég reyni bara að vera þolinmóð þar sem þetta virðist allt vera að koma. Það þarf ennþá að fínstilla nokkur tækniatriði svo að ég er mjög bjartsýn á löng köst í sumar. Í dag er akkúrat mánuður í að ég keppi í undankeppninni á Evrópumeistaramótinu svo að það fer að styttast í lokaundirbúninginn.

Eins og þið sjáið þá er ég aðeins búin að breyta útlitinu á síðunni aðeins en ég ákvað að setja inn upplýsingar um hvaða mótum ég keppi á næst, árangur á mótum og auðvitað styrktaraðilana sem eru að hjálpa mér svo ómetanlega til að ég geti einbeitt mér að því að ná árangri. Nú ætti að vera auðveldara fyrir fólk að fylgjast með og ég ætla að reyna að hafa allar upplýsingar uppfærðar eins fljótt og hægt er. Talandi um styrktaraðila þá var einn að bætast í hópinn fyrir stuttu en það er Maður Lifandi sem var að byrja að styrkja okkur mathákana í Ólympíuhópi Ármanns. Þar duttum við heldur betur í lukkupottinn þar sem þetta er alveg frábær matur, hollustan í fyrirrúmi og svo erum við náttúrulega heimsklassa matgæðingar sem kunnum vel að meta góðan mat. Ég setti líka inn link á Aðdáendasíðuna á Facebook en þar eru allar íþróttatengdar fréttir settar inn svo að það er auðvelt að fylgjast með gangi mála.

Næst á dagskrá hjá mér núna er að taka smá æfingatímabil fram að næsta móti sem verður 7. júlí. Það verður mjög gott að fá smá spennu í kroppinn aftur með því að æfa aðeins og vonandi ná að laga þessi tækniatriði sem hafa verið að plaga mig undanfarið. Talandi um þá ætla ég að fara að skella mér á æfingu en á matseðli dagsins eru 30 m sprettir og létt köst í spjótinu.....mm ég fæ bara vatn í munninn. Já og talandi um þá verð ég bara að nota tækifærið til að óska henni Sveinbjörgu alveg innilega til hamingju með glæsilegan árangur í langstökkinu núna rétt áðan en stelpan var að stökkva 6,10 m í löglegum vindi...Frábær árangur!!

Ég vil svo enda þetta á að þakka kærlega fyrir mig
 

 Hafið það gott þangað til næst.

Ég er byrjuð í nýju vinnunni minni og líkar bara mjög vel við hana svona so far. Þessi nýja vinna er rannsóknarverkefni sem ég er að vinna með strák sem var að klára 4 ár í læknisfræði og við erum að gera rannsóknir á rottum fyrir einn kennarann minn. Fyrir þá sem ekki hafa áhuga á svona hlutum þá megið þið hlaupa yfir á næstu greinaskil en fyrir hina sem hafa einhvern áhuga þá erum við að gera þessar rannsóknir í tengslum við sjúkdóm sem heitir post partum hemorrage eða blæðingar úr legi eftir fæðingu. Þetta er ein algengasta dánarorsök kvenna eftir barnsburð svo að þetta er alvarlegt mál en þá er slagæðablóðflæði út úr leginu og þeim blæðir út ef ekki er gripið inní. Lyfin sem gefin eru við þessu stoppa blæðinguna með því að valda samdrætti í leginu en vandamálið er að þau virka ekki nógu hratt enda geta mínútur og sekúndur skipt máli. Það sem við eigum að gera er að þróa aðferð til að mæla samdrætti í legi á svæfðri rottu svo að það sé hægt að finna leið til að láta lyfin byrja að virka fyrr. Nóg um það, þetta er allavega mjög krefjandi og skemmtilegt og ég sé sko ekki eftir því að hafa tekið þetta að mér.

Hvað mót varðar þá er næsta mót hjá mér Vormót ÍR á miðvikudaginn. Þó að það sé nú alltaf skemmtilegt að keppa á Íslandi þá hefði ég nú frekar viljað vera úti á Spáni að keppa á miðvikudaginn en þetta er víst einn af ókosturinn við að búa á Íslandi að það kostar nýra og fót að fljúga héðan. Það er alveg óþolandi að vera að missa af mótum vegna þess að það er bara einfaldlega of dýrt að ferðast á þau!! Ég er nú samt að fara til Prag um næstu helgi og keppi þar á mánudaginn eftir viku en eftir það er það bara Evrópubikarinn. Þetta er planið næstu tvær vikurnar og svo kemur bara í ljós hvað verður eftir það. Vonandi næ ég að sanna mig svo að ég komist inn á Demantamótin í byrjun júlí, það yrði nú ekki leiðinlegt! :)

Það er heldur betur margt búið að vera að gerast hjá mér undanfarið en fyrir utan það að vera að æfa á fullu og vera byrjuð að vinna þá var ég líka að flytja um síðustu helgi. Ég var að flytja í Vesturbæinn og er núna komin í göngufæri við skólann sem er bara nice! Ég er strax búin að koma mér ansi vel fyrir en það eru nú samt ennþá nokkrir kassar eftir með dóti sem ég nota ekki mikið en það :) er einmitt þess vegna sem það er erfitt að koma sér í að taka uppúr þeim. En það kemur nú allt með kalda vatninu....! Það er alveg ótrúlega indælt að vera komin aftur í mína eigin íbúð þó að það hafi nú verið gaman að búa aðeins með honum Óla bróðir en það var ansi þröngt um okkur þar með tvær búslóðir í íbúðinni. Kosturinn við það var þó að það var enginn vandi að finna sæti í stofunni með alla þessa sófa! ;)

Það er nú kominn tími á að koma sér upp í rúm en ég vil enda þetta á að þakka nýjustu styrktaraðilunum okkar í Ólympíuhópi Ármanns kærlega fyrir stuðninginn sem er alveg ómetanlegur.

Takk fyrir okkur!

Já það kom að því að ég lappaði aðeins uppá þetta blessaða blogg mitt. Ég er búin að vera ansi löt við það í langan tíma enda var það mjög fyndið að þegar ég var að fara í gegnum tenglana kom í ljós að það voru bara örfáar bloggsíður sem voru ennþá virkar. Það lítur allt út fyrir að Facebook sé algjörlega búið að taka yfir. Ég vil nú samt ekki ganga svo langt að fara að blogga þar líka þar sem allar upplýsingar sem maður setur þangað inn eiga eftir að varðveitast lengur en ég og ég kann ekkert alltof vel að meta það. Samt asnast maður nú alltaf til að setja slatta af myndum þarna inn...ojæja. 

Svo ég komi nú með smá fréttir af gangi íþróttamála þá er sumartímabilið mitt byrjað eins og fjölmiðlar landsins hafa komið ansi vel til skila. Því miður er það nú ekki alveg búið að fara nógu vel af stað svona í vegalengdum séð en samt sem áður er ég mjög bjartsýn á sumarið þar sem tæknivinnan er öll á réttri leið. Ég byrjaði tímabilið á Demantamótinu í Doha 14. maí og þar var ég alveg í tómu tjóni og er ansi hrædd um að þessar yndislegu flugferðir sem tóku alls 10 tíma hafi setið svolítið í mér þar. Mér tókst nú samt aðeins að bjarga andlitinu þar með því að eiga kast einhversstaðar um 60 metrana en því miður steig ég aðeins á línuna svo að það varð ógilt. Tæpir 55 m voru því niðurstaðan og ég síður en svo ánægð með það en það dugði í 6. sætið sem var nokkur sárabót.

Næsta mót var svo JJ-mót Ármanns á þriðjudaginn en það er einmitt mótið sem ég setti metið á í fyrra og þar var mun meira vit í því sem ég var að gera. Ég átti rosalega góða upphitun og einmitt tvö köst um 60 m en í keppninni sjálfri var tæknin bara ekki að smella. Þetta var rosalega svekkjandi því að ég var að ná inn öllum tækniatriðunum sem ég hef verið að æfa en bara ekki öllum í sama kastinu. Afleiðingin af því var að spjótið fór ekki nema 56,20 m sem er auðvitað vegalengd sem ég er ekki sátt með vegna þess að ég hef og get gert mun betur en samt sem áður er það yfir Ólympíulágmarki! Ég efast samt ekkert um það að ég eigi eftir að bæta mig í sumar þar sem ég hef aldrei verið í betra formi, þetta er bara spurning um að ná að láta þetta smella.

Þessa dagana er ég svo að æfa á fullu og vinna í því að laga það sem er að í tækninni og ná upp stöðugleika í henni líka. Næsta mót verður líklega 6. júní en það er ekki ennþá komið á hreint svo ég kem með meiri fréttir af því þegar nær dregur.