Nú er ég komin til Prag og er að fara að keppa á eftir. Ég verð nú að viðurkenna að það er ekki laust við að ég sé bara orðin vel spennt! Það verður hörku keppni á eftir og ég fílaði mig rosalega vel á æfingunni í gær svo að vonandi fer nú spjótið að fara eitthvað aðeins lengra. Völlurinn hérna er alveg æðislegur, það eru tré allt í kringum hann og þetta er voðalega tékkneskt eitthvað....æji erfitt að lýsa því en þið sjáið þetta þegar ég set inn myndirnar. Vinkona mín frá Austurríki er að fara að keppa hérna líka (í spjótinu) svo að ég er ekki búin að þurfa að hanga ein allan tímann heldur er ég búin að vera mikið með henni og herbergisfélaga hennar sem er líka spjótkastari. Við fórum í smá göngutúr í gærkvöldi og römbuðum á einhverskonar útsýnispall þar sem við höfðum bara útsýni yfir alla borgina og vá þetta er sko alveg ótrúlega falleg borg. Ég vildi að ég hefði meiri tíma til að skoða hana en við erum búnar að ákveða að fara út að borða niðrí bæ í kvöld eftir keppnina og þá fæ ég að sjá aðeins meira. Vonandi hef ég eitthvað til að halda uppá!

Það er mjög fyndið að hérna líta allir upp til manns af því að maður er spjótkastari og er að fara að keppa við Spotakovu (heimsmethafann sem er tékknesk) af því að hún er svo mikið idol hérna. Venjulega eru spretthlaupararnir í mesta uppáhaldinu en hérna fær maður bara vááá ertu spjótkastari....frekar fyndið og lúmskt gaman! Það er greinilegt að hún nýtur mikillar virðingar hérna. Við Elisabeth (austurríska stelpan) vorum einmitt að tala um það í gær á leiðinni á æfingu hvað það er mikil fótboltadýrkun í okkar löndum og ég var að segja henni hvernig er búið að koma fram við okkur á Laugardalsvellinum. Svo komum við á völlinn og það var þessi stóri leikvangur sem að Spotakova æfir á daglega og við fórum að djóka með það hvort að hún sé rekin af grasinu hérna líka og öskrað á hana og læti. Ég stórlega efast um það og ég er alveg viss um að þó að ég myndi einhvern tímann setja heimsmet þá fengi ég ekki einu sinni að hlaupa atrennu á laugardalsvellinum án þess að einhver færi að tuða í mér.

En jæja nóg um það, ég kem með fréttir af mótinu um leið og ég get og vonandi verða þær góðar! Allir að senda mér alla þá spjótkaststrauma sem þeir eiga til kl 17 að íslenskum tíma!

Ætli það sé ekki kominn tími til að láta heyra aðeins frá sér og hvaða tími er betri en þegar maður situr á flugvelli og bíður eftir fluginu sínu. Núna sit ég semsagt á flugvellinum í Kýpur á leiðinni af Smáþjóðaleikunum og á næsta mót sem er í Prag...nýbúin að láta taka mig svoleiðis í *****! Ég hef aldrei upplifað annað eins! Ég var rukkuð um yfirvigt fyrir spjótin áðan...ok nokkuð fair ég mátti bara vera með 20 kg og taskan var 20 (reyndar rúmlega en sem betur fer tók konan ekki eftir því) og spjótin voru 5 kg. En nei nei haldiði að þeir leyfi sér ekki að rukka um 22,5 evrur fyrir hvert kíló!!!! Þetta þýðir að ég þurfti að borga hvorki meira né minna en 113 evrur (18-19 þús íslenskar) fyrir 5 kg yfirvigt....ég bara á ekki til orð!

Ok best að skrifa um eitthvað annað svo að ég jafni mig! Smáþjóðaleikarnir gengu bara vel hjá mér í þetta skiptið, vann gull í spjótinu, var með nýtt smáþjóðaleikamet og átti 4. lengsta mótið mitt ever. Þetta er nú bara ágætis árangur en einhvern veginn var ég samt ekkert að springa úr gleði sem er kannski eðlilegt því að maður vill alltaf meira. Núna er ég á leiðinni til Prag alveg aaaalein þar sem ég keppi á mánudaginn en þaðan held ég svo áfram til Spánar á þriðjudaginn og keppi þar á miðvikudaginn. Það er alveg hörku prógram framundan og mér líst bara vel á þetta, vonandi fer spjótið bara sem allra lengst. Mig ætti allavega ekki að vanta keppnina því að á mánudaginn mætir allavega heimsmethafinn svo að þetta er þokkalega sterkt mót. Mótið á Spáni er líka ansi sterkt en ég er samt ekki búin að sjá nákvæman keppendalista ennþá.

Þessi vika sem ég er búin að vera hérna á Kýpur er búin að vera mjög skemmtileg og mér finnst íslenski hópurinn alveg frábær. Krakkarnir eru líka búnir að standa sig alveg hroðalega vel og ég er alveg viss um að það heldur bara áfram í dag. Síðasti keppnisdagurinn er að fara að byrja eftir tæpan klukkutíma og ég hefði nú alveg verið til í að vera í stúkunni og öskra mig hása við að hvetja en ég verð bara að fá fréttir í kvöld. Það er búið að vera alveg hroðalega heitt hérna en hitinn fór yfir 40°C fyrstu tvo dagana, svo er reyndar búið að vera aðeins kaldara (eða minna heitt kannski) sem betur fer. Eftir að það kólnaði aðeins og við fórum að venjast þessu þá er bara búið að vera fínasta æfingaveður (allavega fyrir spjótkastara) og ég náði ansi góðri kastæfingu í gær. Það eina sem ég hefði viljað gera meira af hérna var að skoða mig aðeins um en maður verður víst að forgangsraða í svona ferðum og mig langaði bara aðeins meira til að kasta langt (svo að ég geri það vonandi).

Ég læt þetta duga í bili þar sem ég þarf að fara að fá mér aðeins í gogginn fyrir flugið en ég ætti að hafa nægan tíma til að blogga á þessu ferðalagi ef það verður internet.

Ásdís ferðalangur